Trawnik jest ważnym elementem prac zazieleniających, a jego pokrycie jest jednym z ważnych wskaźników oceny poziomu nowoczesnego zazieleniania. Rośliny trawnikowe to głównie niskie rośliny pokrywające ziemię. Można je wykorzystać do utworzenia dużych, płaskich lub lekko pofałdowanych terenów trawiastych. Stanowią jeden z ważnych czynników wpływających na środowisko i poziom zazielenienia. Trawnik to nie tylko miejsce odpoczynku i spotkań towarzyskich w parkach, ogrodach, na placach, ulicach, w ogrodach zoologicznych, ogrodach botanicznych, parkach rozrywki, szkołach, szpitalach itp., ale może być również wykorzystywany na boiskach sportowych, lotniskach, tamach, rzekach, liniach kolejowych, autostradach i do ochrony zboczy. Jest to roślinność powierzchniowa o dobrej glebie.
1 Wybór standardowego trawnika
Wybór zazielenienia trawnika jest związany z warunkami miejsca sadzenia, funkcjonalnymi cechami trawnika i biologicznymi zwyczajami gatunków traw. To, czy trawnik może w pełni wykorzystać swoje funkcjonalne korzyści, jest bezpośrednio związane z wybranymi gatunkami traw. Dlatego przy wyborze gatunków traw należy wziąć pod uwagę następujące aspekty: ① Gatunki traw, które są przystosowane do lokalnych warunków środowiskowych, łatwo się rozmnażają, szybko rosną i zachowują jasnozielone liście przez długi czas przez cały rok. ② Wieloletnia odmiana trawy, która jest odporna na przycinanie i deptanie oraz ma silną zdolność konkurowania z chwastami. ③ Silna zdolność adaptacji do niesprzyjających warunków środowiskowych, odporna na suszę, podtopienia, szkodliwe gazy, szkodniki i choroby, jałowość itp. ④ Zgodnie z warunkami konserwacji i zarządzania, staraj się wybierać gatunki traw o niskich roślinach, cienkich liściach, stałym wzroście i pięknym kolorze liści.
2 Przygotowanie gleby przed sadzeniem
Zanimukładanie trawnika, gleba na działce powinna zostać ulepszona, a system drenażowy i nawadniający przygotowany. Na początku zakładania trawnika należy usunąć chwasty, a wszystkie płyty, żwir i inne zanieczyszczenia powinny zostać usunięte z terenu. Trawnik powinien być wyrównany z wysokim i niskim wypełnieniem. Rośliny trawnikowe to niskie trawy bez grubych korzeni palowych i płytkiego rozmieszczenia korzeni. Staraj się, aby grubość gleby wynosiła około 40 cm, najlepiej nie mniej niż 30 cm. Jeśli w okolicy występuje gleba, jeśli warstwa jest uboga lub jest zbyt dużo gleby mieszanej, należy wymienić glebę, aby zapewnić równomierny wzrost trawnika. Podczas przygotowywania terenu można zastosować nawóz bazowy, taki jak obornik, kompost, torf i inne nawozy organiczne, a następnie raz zaorać i wyrównać teren, aby zapobiec gromadzeniu się wody. Idealna płaska powierzchnia trawnika powinna być nieco wyższa w środku i stopniowo nachylona ku bokom lub krawędziom. Trawnik wokół budynku powinien być o 5 cm niższy niż fundament, a następnie nachylony na zewnątrz. Trawniki, na których gleba jest zbyt sucha, poziom wód gruntowych jest zbyt wysoki lub występuje nadmierna ilość wody, a także trawniki na boiskach sportowych, powinny być wyposażone w ukryte rury lub rowy drenażowe. Bardziej kompleksowym rozwiązaniem drenażowym jest system ukrytych rur podłączonych do wolnego lustra wody lub sieć rur drenażowych. Przed ostatecznym wyrównaniem terenu, sieć rur deszczowych powinna zostać również zakopana.
3 Jak zakładać trawniki
3.1 Metoda siewu
Nadaje się do nasion traw, które wytwarzają duże ilości nasion i są łatwe do zebrania. Można je rozmnażać z nasion. Zazwyczaj wysiewa się je jesienią lub wiosną, można je również wysiewać latem, ale większość nasion traw słabo kiełkuje w upalne dni. Zasadniczo nasiona traw ciepłolubnych wysiewa się wiosną i można je wysiewać późną wiosną i wczesnym latem; nasiona traw chłodnych wysiewa się jesienią. Aby zwiększyć zdolność kiełkowania, nasiona trudno kiełkujące należy zaprawiać przed siewem.
3.2 Metoda siewu dolistnego
Metoda siewu do łodygi może być stosowana w przypadku gatunków traw podatnych na rozłogi, takich jak dogroot, dywanówka, zoysia tenuifolia, mietlica rozłogowa itp. Metoda ta polega na wykopaniu trawnika matecznego, strząsnięciu gleby przylegającej do korzeni lub przepłukaniu jej wodą, a następnie rozłożeniu korzeni lub pocięciu ich na krótkie odcinki o długości 5 do 10 cm, z których każdy ma co najmniej jeden węzeł. Małe odcinki łodyg równomiernie rozłóż na glebie, a następnie przykryj cienką warstwą gleby o grubości około 1 cm, lekko dociśnij i natychmiast spryskaj wodą. Od tego momentu spryskuj wodą raz dziennie rano i wieczorem, stopniowo zmniejszając liczbę sprysków wodą po ukorzenieniu się korzeni. Łodygi można wysiewać wiosną, gdy nasiona traw zaczynają kiełkować, ale zwykle wykonuje się to jesienią od sierpnia do września, ponieważ pokrycie gleby siewem wiosennym zajmuje 3 miesiące, a siewem jesiennym 2 miesiące.
3.3 Metoda sadzenia dzielonego
Po przekopaniu darni, ostrożnie rozluźnij krzewy i posadź je w dołkach lub pasach w określonej odległości. Jeśli Zoysia tenuifolia jest sadzona osobno, można ją sadzić w pasach w odległości 30–40 cm. Każdy 1 m² trawy można posadzić w 30–50 m². Po posadzeniu należy ją przygnieść i dokładnie podlać. W przyszłości należy uważać, aby nie przesuszyć gleby i wzmocnić jej uprawę. Po posadzeniu trawę można przykryć ziemią po 2 latach. Aby szybko się rozmnożyć i utworzyć darń, należy skrócić odstępy między pasami.
3.4 Metoda rozprzestrzeniania
Główną zaletą tej metody jest szybkie założenie trawnika, możliwość wykonania go w dowolnym momencie i łatwość pielęgnacji po posadzeniu. Jest ona jednak kosztowna i wymaga obfitych źródeł trawy. Można ją podzielić na następujące formy.
(1) Metoda układania nawierzchni. Metoda polegająca na pokryciu całego podłoża bez pozostawiania szczelin. Trawę należy pociąć na długie pasy o szerokości od 25 do 30 cm i grubości od 4 do 5 cm. Nie powinna być zbyt gruba, aby nie była zbyt ciężka. Podczas koszenia darni należy położyć na trawniku drewnianą deskę o określonej szerokości, a następnie przyciąć ją łopatą do trawy wzdłuż krawędzi drewnianej deski. Podczas układania darni należy pozostawić odstęp od 1 do 2 cm na łączeniach darni. Powierzchnię trawy można ubić i spłaszczyć za pomocą rurki, aby wyrównać powierzchnię trawy i otaczającą ją powierzchnię gleby. W ten sposób darń i gleba są w bliskim kontakcie, chronione przed suszą, a darń łatwo rośnie. Darń należy odpowiednio podlać przed i po ułożeniu.
(2) Metoda pośrednia układania trawnika. Istnieją dwa rodzaje metody układania trawnika. Pierwsza polega na użyciu prostokątnej darni, która jest układana i obracana w odległości od 3 do 6 cm między każdym kawałkiem, a utwardzona powierzchnia stanowi 1/3 całkowitej powierzchni. Druga metoda polega na tym, że każdy kawałek darni jest układany naprzemiennie, w kształcie kwiatu śliwy, a powierzchnia do sadzenia stanowi połowę całkowitej powierzchni. Podczas sadzenia, miejsce, w którym sadzi się darń, powinno być wykopane odpowiednio do grubości darni, aby powierzchnia darni i gleby była równa. Po ułożeniu trawnika można go przygwoździć, a następnie podlać. Na przykład, podczas sadzenia wiosną, rozłogi będą rosły we wszystkich kierunkach po porze deszczowej, a darń będzie ściśle ze sobą połączona.
(3) Metoda rozprzestrzeniania artykułu.Skosić darńNa długie pasy o szerokości 6–12 cm i sadzimy je w rzędach o rozstawie 20–30 cm. Tak ułożoną darń można w pełni połączyć po pół roku. Postępowanie po posadzeniu jest takie samo jak w przypadku metody międzywarstwowej.
Czas publikacji: 14 sierpnia 2024 r.